I ty możesz zostać mistrzem curlingu!

Igrzyska olimpijskie są uznawane za najbardziej prestiżową imprezę sportową na świecie. Udział w olimpiadzie jest marzeniem wielu utytułowanych sportowców, a osiągane rezultaty są często okupione nadludzkim wysiłkiem, presją i wyrzeczeniami zawodników. Olimpijczycy to przeważnie młodzi i pięknie zbudowani sportowcy, których widok przywodzi na myśl antycznych herosów. Tym bardziej dziwi, że curling już po raz ósmy pojawia się na zimowych igrzyskach olimpijskich. Pokazuje to zmianę idei olimpijskiej. Curling jako sport wymagający pracy zespołowej i taktyki wpisuje się również w motto tegorocznych Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Pekinie: „Dalej, mocniej, razem”. A fakt, że mogą go uprawiać osoby w każdym wieku, przyczynia się do jego popularyzacji na świecie.

Curling wywodzi się ze Szkocji, chociaż obrazy Pietera Bruegla Starszego z początek XVI wieku są dowodem na to, że uprawiano go również w Niderlandach. Nie mniej to Szkocja wypromowała tę grę na całym świecie. Grand Caledonian Curling Club został założony w Edynburgu w 1838 roku i aspirował do stania się organizacją międzynarodową. W 1966 roku powstała tam Międzynarodowa Federacja Curlingowa. Kanadyjski oddział Royal Caledonian Curling Club został założony w 1852 roku, natomiast Royal Montreal Curling Club istniał już od 1807 roku. Zainaugurowane w 1927 roku mistrzostwa Kanady stały się też największym na świecie wydarzeniem curlingowym.

W większości krajów Europy Zachodniej istnieją kluby lub stowarzyszenia curlingowe. Mistrzostwa świata odbywają się od 1959 roku. Zwykle dominują w nich Kanadyjczycy. Curling pojawił się na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w Chamonix, we Francji, w 1924 roku, ale dopiero na Igrzyskach w Nagano, w Japonii, został konkurencją medalową, a Międzynarodowy Komitet Olimpijski oficjalnie włączył go do programu igrzysk olimpijskich w 2006 roku.

W Chinach pierwsze warsztaty curlingu odbyły się w 1996 roku. Na własny koszt wzięło w nich udział blisko 50 studentów z Pekinu, Shenyangu, z prowincji Jilin i Heilongjiang. China Curling Association zostało założone w 2000 roku, a zespół curlingowy powstał w 2003 roku. Początkowo sport ten nie cieszył się zbytnią popularnością, bo treningi odbywały się w bardzo wczesnych godzinach, z uwagi na 12-13-godzinną różnicę czasu między Stanami Zjednoczonymi a Chinami. Z tego powodu chińskiej drużynie curlingowej nadano przydomek „Drużyna USA”.

Obecnie, chińska drużyna curlingowa ma na swoim koncie mistrzostwo świata w curlingu z 2009 roku, III miejsce Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Vancouver 2010, III miejsce Mistrzostw Świata w Curlingu 2011, mistrzostwo Pan Pacific Championships z 2011, mistrzostwo Asia Pacific Curling Championships z 2019 roku, a także złoty medal paraolimpijski z 2018 roku.

Li Lingshu, doktorantka Wschodniochińskiego Uniwersytetu Pedagogicznego w Szanghaju, jest pierwszą zastępczynią chronometrażysty w curlingu w Chinach. Po ukończeniu studiów związała się z curlingiem i została wybrana do programu Shanghai Curling Talent Training Program. W ciągu zaledwie kilku lat z trenera curlingu stała się sędzią curlingu, a teraz jest sędzią Zimowych Igrzysk Olimpijskich. Li Lingshu prowadzi kurs curlingu na Uniwersytecie Studiów Międzynarodowych w Szanghaju. Ponadto, swoją pasją do sportów na lodzie i śniegu dzieli się na regularnych kursach curlingu w szkole lodu i śniegu w Szanghaju.

Profesor Ji Liu, dziekan Wydziału Wychowania Fizycznego i Zdrowia Wschodniochińskiego Uniwersytetu Pedagogicznego, deklaruje chęć stworzenia „programu wychowania fizycznego w zakresie sportów zimowych o cechach szanghajskich" z wykorzystaniem nowoczesnych rozwiązań technologicznych i VR.

To niezwykle budujące, że warunki klimatyczne, ograniczenia czasowe i przestrzenne nie stanowią już przeszkody w uprawianiu sportów zimowych.

Nie czas skarżyć się na złą pogodę. Do szczotek!

Agnieszka Wu-Skawińska