W 1958 r. stworzono chiński system meldunkowy, który nakazuje odpowiednim wydziałom prowincjonalnych rządów we swoich regionach rejestrować stałych mieszkańców. System meldunkowy zawiera trzy systemy, czyli system spisu rejestru, system dowodu tożsamości oraz system przenoszenia spisu ludności. Obecnie główną treścią reformy systemu meldunkowego w Chinach jest reforma systemu przenoszenia spisu ludności.

Od reformy i otwarcia w 1978 r. stopniowo zmieniano chińską gospodarkę planową na gospodarkęń rynsukową, tradycyjne społeczeństwo na współczesne społeczeństwo. Wielkie migracje ludności już stały się mocną siłą pobudzenia rozwoju gospodarki regionalnej, a wcześniej zamknięty system zmiany adresu zamieszkania był blokadą rozwoju społeczeństwa. Odpowiedny ekspert zaznaczył, że reforma systemu meldunkowego będzie pobudzać dzielenie zasobów społecznych między chłopami.

Obecnie w wielu prowincjach chińskich pozytywnie prowadzi się szukanie dróg w reformie spisu ludności. Główne kroki zawierają cztery dziedziny. Pierwszy, zatrzymanie stylu spisu ludności rolniczego i pozarolniczego i realizacja jednolitego systemu rejestru spisu ludności, np. w prowincjach Jilin, Hunan, Guangdong, Fujian tak samo jak w prowincji Jiangsu już zlikwidowano spis ludności na wsi i poza wsią oraz realizację zjednoczonego systemu rejestru. Drugie, dalsze poszerzenie systemu przenoszenia utalentowanych ludzi, np. w Pekinie i w Shanghaju prowadzi się łagodną politykę, szczególnie dla utalentowanych ludzi zamieszkujących w tych miastach. Trzecie, stopniowo reguluje się przepisy rejestracji ludności w dużych i średnich miastach w celu przyciągania inwersji. Po czwarte, spis ludności dzieci zależy od matki albo od ojca.