|
 |
| (GMT+08:00)
2004-07-13 10:43:45
|
 |
|
Chińskie malarstwo
CRI
 Tradycyjne chińskie obrazy różnią od malarstwa zachodniego to, że są one wykonywane na papierze xuan bądź jedwabiu. Do malowania używa się chińskiego pędzia, który ma specjalny kształt, chińskiego tuszu oraz mineralnych i roślinnych barwników.
Aby osiągnąć biegłość w tej dziedzinie sztuki trzeba poświęcić się pilnym ćwiczeniom. Poza tym wymagana jest dobra umiejętność władania pędziem oraz wyczucie i znajomość gatunków chińskiego papieru i tuszu.
Przed przytknięciem pędzia do papieru artysta musi przedstawić sobie całą kompozycję, jaka rysuje się w jego wyobraźni. Kiedy już zacznie malować nie będzie czasu na zmiany ani miejsca na błędnie postawione kreski. Umoczony w tuszu pędzelek będzie swobodnie poruszał się po papierze, prowadzony wprawną ręką, znacząc różnorodne kreski od ciemnych do jasnych, od pełnych po nawpół puste, które za chwilę przemienią się w ludzkie postacie, rośliny i kwiaty, ptaki, ryby czy owady, intrygujace i pełne życia.
Większość chińskich malarzy to zarazem poeci i kaligrafowie. Artysta często kaligrafuje na obrazie swój własny wiersz, który wieńczy odcisk jego pieczęci. Wrezultacie dzieło łaczy w sobie zazwyczaj cztery gałęzie chińskiej sztuki ? poezję, kaligrafię, malarstwo i sztukę grawerowania pieczęci.
Często mówi się o dwóch radzajach chińskich obrazów, jedne charakteryzują się pozorną niedbałością, prostymi, pewnymi kreskami oddajacymi podobieństwo przedmiotów, to tzw. Xieyi, drugie cechuje skończona praca pędzia i szczególna dbałość o detale ? to gongbi. Obie szkoły, jednak, mimo stosowania tak odmiennych technik, dążą do osiągnięcia tego samego celu ? tworzenia piękna.
Trudno powiedzieć od jak dawna sztuka malarstwa jest znana w Chinach. Naczynia sprzed 5-6 tysięcy lat były dekorowane kolorowymi wzorami roslin, zwiezat i innymi, odzwierciedlając róźne aspekty życia prymitywnej wspólnoty klanowej. Można byłoby je zatem uznać za początki chińskiego malrstwa.
Chiny wkroczyły w okres niewolnictwa około roku 2000-dwutysięcznego p.n.e. Wówczas to pojawiła się wspaniała kultura brązu. I choć nie ma żadnych malowideł z tego okresu, to brazy mogą być traktowane jako połączenie sztuki malarstwa i rzeźby. Najstaesze, odkryte do tej pory dzieło pochodzi z Okresu Walczących Królestw, trwającego od 475 do 221r. p.n.e. Jest to obraz na jedwabiu, przedstawiąjący postacie ludzkie, smoki i feniksy. Ma 30 centymetrów długości już wówczas obeznani ze sztuką pisania i malowania pędziem. Malarstwo tego okresu podejmowało głównie rematy religijne i mitologiczne.
Obrazy na papierze pojawiły się znacznie później, jako że wynalezienie jedwabiu o wiele wieków wyprzedzilo wynalezienie papieru. Najstarszy z nich odnaleziono w grobowcu z dynastii Jin, panującej od 265 do 420 r. przedstawia u gory słonce, księżyc i wielką niedźwiedzicę, a poniżej siedzącego na posłaniu ze skrzyżowanymi nogami, trzymającego swobodnie wachlarz mężczyznę, do którego grobowiec należał. Obraz mierzy 106 cm długości i 47 szerokości i jest jedynym znanym, tak starożytnym malowidłem na papierze w Chinach.
|
|
|
