|
 |
| (GMT+08:00)
2004-12-09 20:26:50
|
 |
|
Podstawowe informacje o Tybecie (1)
CRI
 Tybet jest nieodłączną historycznie częścią Chin. Został w XIII wieku, za czasów dynastii Yuan, ustalony jako administracyjny obszar podlegający chińskiemu cesarzowi i oficjalnie wpisany na mapę Chin. Nastepnie, za dynastii Ming, władza nadal utrzymywała swe suwerenne prawa do Tybetu. Zaś po wieku XVII, dynastia Qing jeszcze bardziej umocniła swą władzę w Tybecie. Cesarze dynastii Qing w latach 1653 i 1713 potwierdzali kolejno autentyczność V wcielenia Dalajlamy i V wcielenia Panczen Erdeni, oficjalnie nadawali im godność i ustalali ich polityczną i religijną pozycję w Tybecie. Od tego czasu, takie potwierdzenie przez Rząd Centralny Chin autentyczności wcielenia kolejnych Dalajlamów i Panczen Erdeni i ich intronizacji, stało się ustalonym systemem. Rząd Centralny ustanowił w 1727 roku Urząd Gubernatora Tybetu, który jako przedstawiciel władz centralnych prowadził kontrolę nad miejscowym administrowaniem w Tybecie. W 1793 roku opublikowano Status Zatwierdzony przez Cesarza w sprawie Administrowania w Tybecie, w którym Rząd Centralny uregulował szczegółowe zasady polityczne, ekonomiczne, spraw zagranicznych, religijnych i obrony militarnej, które miały zastosowanie w Tybecie. 
 Za czasów Republiki Chińskiej, Rząd Centralny podobnie jak za dynastii Yuan, Ming i Qing, również administrował Tybetem. Zorganizował struktury administracyjne z biurem w Lhasie, których zadaniem było zarządzanie Tybetem. Przedstawiciele tybetańscy obejmowali stanowiska posłów i brali udział w obradach Zgromadzenia Ogólnochińskiego. Po śmierci XIII wcielenia Dalajlamy i IX wcielenia Panczen Erdeni, rząd Republiki Chińskiej uznawał za autentyczne ich kolejne wcielenia; posłał nawet swego przedstawiciela, by przewodniczył ceremonii intronizacji XIV wcielenia Dalajlamy (czyli tego, który przebywa dzisiaj poza granicami Chin) i X wcielenia Panczen Erdeni oraz przejęcia przez nich urzędu.
 Po ustanowieniu Chińskiej Republiki Ludowej w 1949 roku, jej rząd w 1950 roku oficjalnie poinformował miejscową władzę tybetańską, by przysłała przedstawicieli do Pekinu na rozmowy, na temat pokojowego wyzwolenia Tybetu. W lutym 1951 roku Dalajlama przyjął propozycję i wysłał delegację z Apei Awangjinmei na czele, z pełnomocnistwami do rozwiązania wszystkich spraw dotyczących negocjacji z Rządem Centralnym. 23 maja tegoż roku, Rząd Centralny i przedstawiciele miejscowego rządu w Tybecie doszli do porozumienia w sprawie pokojowego wyzwolenia Tybetu i podpisali "Porozumienie między Ludowym Rządem Centralnym a Rządem Tybetu o Pokojowym Wyzwoleniu Tybetu". Sam Dalajlama zatelegrafował do Przewodniczącego Mao Zedonga z wyrazami poparcia i chęcią wykonania tego Porozumienia. W kwietniu 1956 roku Dalajlama stał się Przewodniczącym Komitetu Przygotowawczego Tybetańskiego Regionu Autonomicznego. We wrześniu 1965 roku Tybetański Region Autonomiczny został oficjalnie powołany do życia. 
Świadczy to wyraźnie o tym, iż Rząd Centralny Chin, już od siedmiu stuleci, od czasów dynastii Yuan, sprawuje faktyczną władzę w Tybecie. Tybet nigdy nie był niepodległym państwem.
|
|
|
