Informacja o naszej redakcjiInformacja o CRI
China Radio International
Wiadomości z Chin
Wiadomości z Zagranicy
Gospodarka
Kultura
Nauka i Technika
Sport
Ciekawostki
Nasze propozycje

Informacje o Chinach

Podróże po Chinach

Mniejszości

Przysłowia chińskie 

Sport

Chińska Kuchnia
(GMT+08:00) 2004-12-23 12:19:05    
Skład rodziny chińskiej

CRI
Z danych statystycznych wynika, że ludność Chin wynosi około milarda 300 milionów, w Chinach mieszka 330 milionów rodzin, średnia liczba członków w rodzinie miejskiej wynosi 3.2 osób, a rodzinie wiejskiej- około 4 osób. Chińska rodzina składa się z rodziców i dziecka, lub trzech pokoleń.

Po wdrażaniu polityki planu przyrotu naturalnego w 70 latach chińczycy zmienili światopogląd na temat narodzin dziecika. Wielkość rodzin chińskich stopniowo się zmniejszyła.

W życiu chińczyków w dawnych czasach wielką rolę odgrywał klan rodziny. W swojej pierwotnej postaci stanowił on rodzinno-rodowe zespolenie ze wspólnym przodkiem po linii męskiej. Klan jednoczył określoną liczbę rodziny, związanych wspólną świątynią przodków, świątynią ziemią oraz wspólną działalnością gospopodarczą. Rodzina kształkowała się jak wielka wspólnota składająca się z pięciu-sześciu lub większej ilości małych patriarchalnych rodzin. Prowadziła wspólne gospodarstwo. We wsi wszyscy członkowie roziny pracowali na wspólnej ziemi w mieście z reguły mężczyźni zajmowali się tym samym rzemiosłem.

Głowa rodziny, będąc prawnym i faktycznym właścicielem środków produkcji, rozporządzała dochodami domowników. Zarobione na boku pieniądze, dzieci obowiązane były przesyłać rodzcom. Kobiety w wolnych chwilach mogły wyszywać, tkać i prząść, zarobek oddawały ojcu, mężowi lub teściowi. Po śmierci ojca ziemię dzielono równo pomiędzy wszystkich synów.

Rodzina chińska opierała się na specyficznej zasadzie subordynacji. Wszelkie nieporozumienia i konflikty pomiędzy członkami rodziny rozstrzygano za zasadzie prymatu starszego nad młodszym rodziców na dziećmi, męża nad żoną. Prymat jednego oznaczał posłuszeństwo oraz podporządkowanie się drugiemu. W takim systemie wszyskim nieporozumieniom w rodzinie wszyko kładziono kres. Jedność rodziny osiągano nie poprzez kompromisy-równe ofiary lub wstępstwa ze strony wszyskich jej członków, ale poprzez jednostronną ofiarę młodszego. Wielka niepodzielna rodzina musiała we wszystkim podporządkować się wszechwładnemu ojcu-patriarsze. Przywiązanie chińczyków do swojego ogniska, ale rzekomy pokój i zgoda opierały się na surowych prawach przemocy i ślepego posłuszeństwa.

Szacunek dla ojca i uległość wobec niego uważane były za podstawę pobożności każdego chińczyka. Tę zasadę moralną wpajano narodowi chińskiemu przez całe stulecia, używając do tego najróżniejszych środków. Posługiwano się wszystkimi metodami od rozpowszechniania pouczeń konfucjusza oraz jego wyznawców na temat miłości synowskiej do straszliwej karsy śmierci za nieposłuszeństwo wobec ojca.

Kobieta cierpiała najbardziej ze wszystkich członków rodziny chińskiej. Na przestrzeni wielu stleci napisano w Chinach ogromną liczbę utworów, w których wychwalono mężczyzn i pomniejszano znaczenie kobiet. Za najlepsze cechy kobiety uważano pokorę, nieśmiałość, powściągliwość, łatwość przystosowania się. Świat kobiety ograniczał się do jej domu i rodziny.
A obecnie w Chinach zaszły ogromne zmiany. Kobieta i mężczyzn mają równe prawo. W różnym stanowisku zatrudniała kobieta .Chiński kobiecy wniosły swy wkład w realizację modrnizacji.