|
 |
| (GMT+08:00)
2005-01-19 14:46:00
|
 |
|
Potrawy chińskie
CRI
Chińska kuchnia ma wielowiekową tradycję. Przemiany gospodarcze i kulturowe modyfikowały sposoby przyrządzania posiłków. Sztuka kulinarna stała się sztuką we właściwym znaczeniu tego słowa. Liczył się już nie tylko kolor, smak i zapach potrawy, projektowano jej kształt, komponowano każde danie. Dbano też o rozkosze dla ucha, wymyślając poetyckie nazwy dań.
Za czasów ostatniej dynastii Qing, bankiety były nie mniej wystawne niż na dworach krajów europejskich. Menu bankietu składało się z 6 dań podstawowych, z 6 mniejszych, 4 towarzyszących, 2 lub 3 deserów i 24 tac. Gościom podawano także zakąski i większe potrawy poprzedzające główny posiłek.
Dzisiejsza wyśmienita kuchnia chińska dziedziczy wielowiekową tradycję kulinarnę. Jest bogata mądrością pokoleń i zadziwiająco subtelna. Potrafi wykorzystać wszystkie walory dostępnych produktów ? kolor, smak, zapach, samą ?materię" mięsa czy jarzyn. Jest też na swój sposób odważna w mieszaniu w jednym daniu wszystkich smaków ? od słodkości do pikantności.
Można powiedzieć, że potrawy chińskie osiągnęły doskonałą harmonię smaków i piękno kształtów.
Chiński posiłek skłąda się na ogół z większej liczby potraw niż w Polsce. Chiński obiad stanowią cztery dania, uzupełnione jedną zupą. Wszystkie potrawy podawane są jednocześnie, biesiadnicy nakładają je sobie według upodobania. Natomiast proszony obiad składa się z 10-12 potraw; podaje się je jedną po drugiej, z kilkuminutowymi przerwami. Zwyczaj każe przygotować o jednę potrawę więcej niż liczba gości.
Potrawy chińskie dzielą się na dania towarzyszące ryżowi i na dania wielkie. Obiad proszony zaczyna się przeważne od dań towarzyszących winu, ryż gotowany na sypko podaje się wraz z innymi potrawami. Zupy traktuje się jako przerywniki, dające chwilę odpoczynku żołądkowi. Kuchnia chińska nie hołduje żadnym regułom dobierania składników, niemniej jednak miejscowi kucharze, uwzględniając strukturę, kolor zapach i smak potrawy, potrafią precyzyjnie podzielić dania na klasy i rodzaje. Należy podkreślić, że Chińczycy czasami poddają składniki danej potrawy podwójnej a nawet potrójnej obróbce kulinarnej np. produkt gotowany na parze może być następnie smażony w głębokim oleju; można go smażyć jeszcze raz na dużym ogniu razem z innymi składnikami.
Chińska sztuka kulinarna nigdy nie pretendowała, by stać się dziedziną nauki w pełni zracjonalizowaną, dysponującą ścisłymi pomiarami i obliczeniami. Wiedza na temat czasu gotowania potraw, liczby składników jest tu płynna, nieujęta w reguły.
|
|
|
