|
 |
| (GMT+08:00)
2005-02-08 13:04:33
|
 |
|
Chińskie Święto Wiosny
CRI
Chińskie Święto Wiosny, lub też Wielkie Święto lub Chiński Nowy Rok, według chińskiego starego kalendarza, zaczyna się od 1 stycznia, ale kiedy się kończy? Ludzie z różnych regionów Chin, na to pytanie odpowiadają różnie. Niektórzy mówią, że kończy się 15 stycznia starego kalendarza, czyli kończy się Świętem Lampionów. Niektórzy sądzą, że końcem Święta Wiosny jest Święto Podniesienia Głowy Smoka, czyli 2 lutego starego kalendarza. Ale kiedy dokładnie się kończy to święto, nie ma oficjalnej daty, aż do dzisiaj. To nie ważne; ważne jest to, że Święto Wiosny, jest najważniejszym świętem dla wszystkich Chińczyków na całym świecie, bez względu na to, jakie mają obywatelstwo, gdzie zamieszkują.
Ludzie przygotowują się do Święta Wiosny już od 23 grudnia starego kalendarza, tydzień przed Świętem Wiosny. Kupują jedzenie na Święto Wiosny, robią sprzątanie całego domu, i opracowują plany na to święto. Na północnym wschodzie Chin, nazywamy ten dzień "Małym Świętem". Każda rodzina zaprasza boga kuchni do swojego domu, żeby sprawdzał to, co dobrego i co złego robiła ta rodzina w mijającym roku, czy już ma wszystko na Nowy Rok. Po wieczerzy Małego Święta, bóg kuchni wraca do Nieba opowiedzieć Wielkiemu Cesarzowi Niebiańskiemu, co sprawił w tej rodzinie.
W Wigilię Święta Wiosny, wszyscy członkowie rodziny przybywają do jednego domu, najczęściej najstarszego członka rodziny, siedzą razem przy okrągłym stole, jedzą, piją, rozmawiają, oglądają tradycyjne i interesujące programy w telewizji, czekając na Nowy Rok. Przed tą uroczystą kolacją, zwaną ucztą wieczorną Wigilii Święta Wiosny, trzeba palić sztuczne ognie, fajerwerki, żeby wystraszyć złe duchy i mieć święty spokój przez cały przyszły rok. Dla tego samego celu, umieszcza się złote albo czarne napisy i szczęśliwe obrazki na czerwonym tle na drzwiach do domu, pokoju i na meblach; ubiera się w czerwone majtki i skrepetki. Na wieczerzę Wigilii Święta Wiosny, należy jeść ryby. Ponieważ "mieć rybę", w języku chińskim, brzmi jak mieć więcej pieniędzy. Oczywiście inne mięsa też się je, tak jak np. wieprzowinę, wołowinę, kaczki, kurczaki, owoce morza, gotowane lub smażone, na różne sposoby. Cała rodzina, wszystkie pokolenia, zwykle nie śpi i czeka na dźwięk dzwonu o północy, który symbolizuje nadejście Nowego Roku. Dzieci potem idą odpalić fajerwerki na dworze a kobiety gotują pierogi, które w języku chińskim nazywają się "jiao zi". Wierzy się, że nowy rok i stary rok spotykają się o godzinie Zi, czyli godzinie 24, a "jiao", brzmi jak "spotykać się", więc jemy pierogi, mówimy, że jemy "jiao zi". Oczywiście jeszcze są inne wyjaśnienia tego słowa w różnych regionach Chin.
Potem ludzie idą do sąsiadów, przyjaciół, składają sobie życzenia świąteczne a dzieci dostają od starszych czerwone małe paczki, w które są włożone pieniądze. Przed każdym posiłkiem powinno się palić sztuczne ognie, a na każdy posiłek, trzeba jeść pierogi. I to święto tak trwa, aż do 15 stycznia starego kalendarza. Wtedy gotuje się kluski z różnymi farszami, np. z orzechami, owocami, sezamkami, a nawet z czekoladą. Wszyscy zapalają kolorowe lampiony. Głównym kolorem jest chiński tradycyjny kolor, czerwony, co oznacza szczęście i odstraszenie złych duchów. W nocy, wszędzie jest światło czerwone, dające ludziom poczucie szczęścia, ciepła i miłego nastroju.
Jest takie stare powiedzenie, że nie wolno iść do fryzjera w trakcie stycznia starego kalendarza; jeżeli ktoś pójdzie do fryzjera, to jego wuj umrze. Aż do 2 lutego starego kalendarza, Święta Podniesienia Głowy Smoka; każdy chłopak woli w tym dniu iść do fryzjera żeby odbierać szczęście od smoka.
Tak Chińczycy obchodzą święto, rok po roku. Jest więcej ludzi, którzy obchodzą Święto Wiosny na świecie, niż ci, którzy świętują Boże Narodzenie. Te tradycje i obyczaje liczą już sobie tysiące lat. W przeszłości, nie tylko z powodu tradycji, ludzie lubili obchodzić święta, również żeby mieć lepsze jedzenie, ubranie. Wraz z rozwojem gospodarki, nauki i techniki, warunki codziennego życia znacznie się podniosły, stają się coraz lepsze, i Chińczycy codziennie żyją tak szczęśliwie, jakby to było święto. Ludzie już zaczynają zapominać nie tylko uczucie święta, także tradycje i obyczaje. Mimo, że niektórzy wolą zostać w domu zadzwonić czy rozesłać e-maile i faksy, zamiast odwiedzać innych i składać życzenia świąteczne, dzięki świętom, ludzie mogą znaleźć wolny czas w zajętym, zawodowym życiu na spotkania ze swoimi krewnymi i przyjaciółmi, tak w Chinach, jak i na całym świecie.
|
|
|
